ପହଞ୍ଚିବ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପଥରେ 

କବିତା -୧
ଥିରିଥିରି ପାଦେ ଆଗକୁ ବଢିଲେ  
ପହଞ୍ଚିବ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପଥରେ 
ଅଳସୁଆ ହୋଇ ନୀରବେ ବସିଲେ 
କେହି ରହିବେନି ସାଥିରେ ।
ବେଗଗାମୀ  ମନ ବାଟରେ  ଅଟକେ
ଦୂର ହୋଇ ଯାଏ ବାଟୋଇ ବାଟ  
ମିଛ  ପ୍ରଶଂସାରେ ବିଭୋର ହୁଅନା 
ଖାଇବ ଶେଷରେ ଅଭୁଲା ଛାଟ । 
        କବିତା -୨
         ବର୍ଷା
ଭିଜା ଭିଜା ବର୍ଷା 
ଆନନ୍ଦ ଓ ବିଷାଦରେ ଭରା  
ଦେହ ଭିଜେ ମନ ଭିଜେ
 ଭିଜଇ ସର୍ବାଙ୍ଗ 
ତୁମେ ଗଲା ପରେ
 ଏତେ ଦୁଃଖ 
ଅଶାନ୍ତିରେ ଖେଳଇ ତରଙ୍ଗ 
ଏକ ବର୍ଷ ପରେ 
ଆସିଥିଲ ଠିକ୍‌ 
ଏହି ଦିବସରେ
 ବିରହର ଜ୍ୱାଳା କେତେ
 ଭୋଗିଛି ସର୍ବାଙ୍ଗ ।
କବିତା -୩ 
   ସୁନ୍ଦର 
ସୁନ୍ଦରରେ ଭରା ଏ ଜଗତ 
ସୁଖ,ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ସୃଷ୍ଟି ଏ ମରତ
 କର ସ୍ପର୍ଶେ କଥା କହୁଛି କଦମ୍ବ  
କାହାର ତେରଛା ଚାହାଣୀ 
 ବିଚଳିତ  କରେ ତନୁ ମନ 
ଯେତେ ଦେଖୁଥିଲେ ନୂତନର ପ୍ରଭା  
କମନୀୟ ରୂପକାନ୍ତି 
ଫୁଟି ଉଠେ ଯୈ÷ାବନର ଆଭା   
ହେ ଈଶ୍ୱର 
ତୁମେ ସର୍ବଜ୍ଞାତା
ଅଜଣାର ଅଭିନୟ କରି 
ବେଳେ ବେଳେ ସୃଷ୍ଟି କର 
ଅଲିଭା ଅନ୍ତର । 
କବିତା -୪ 
ସାୟାହ୍ନର ଦୃଶ୍ୟ 
 ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ ଆଭାରେ 
ଅସ୍ତାଚଳେ ଫେରିଗଲେ 
ଦିବସର ପତି
 ମୁଁ ଭାବୁଛି  
ସକାଳ ଓ ସଂଧ୍ୟାରେ 
 କେତେ ଯେ ପାର୍ଥକ୍ୟ 
ରଙ୍ଗିନ ଦିବସରେ ଫୁଲ 
ରାତିରେ ଧବଳ 
ଦୁହେ କିନ୍ତୁ ଏକାକାର 
ସଂଯୋଗରେ ହସୁଛି ପ୍ରକୃତି । 
   କବିତା -୫ 
     କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର 
କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ଦେଖୁ ଦେଖୁ 
ସରିଯାଏ ସ୍ମୃତିର ଦିବସ 
 ଆଉ ପଦଚିହ୍ନ  
କେତେ ଦିନ ରହିବ ମହୀରେ 
ପଚାରୁଛି ଜହ୍ନ । 
      କବିତା -୬ 
     ଦିବସ 
ଦିବସ ଅନ୍ଧାର ଏଠି 
ମେଘାଚ୍ଛନ୍ନ ଝଡର ତାଣ୍ଡବ 
 ହୀନବୀର୍ଯ୍ୟ ତୃତୀୟ ପାଣ୍ଡବ 
ଧିମା ତାର ଶକ୍ତି
ରଚିବାକୁ ବିପ୍ଲବ ତାଣ୍ଡବ ।  

   
କବିତା -୭ 
   ଅନ୍ନଦାତା  
କାଠ ପଥର ଓ ମାଟିରେ ତିଆରି 
ଠାକୁର ପୂଜନ୍ତି ମନ୍ଦିର ଦ୍ୱାରେ 
ମାଟିର ମଣିଷ ଅଟେ ଅନ୍ନଦାତା 
 ଜୀବନ୍ତ ଠାକୁର ଏ ମହୀ ପରେ ।